Bahay> Blog> Kung paano namin binawasan ang basura ng 60%—at kaya mo rin.

Kung paano namin binawasan ang basura ng 60%—at kaya mo rin.

October 10, 2026

Binawasan namin ang basura ng 60% sa pamamagitan ng paggawa ng mga simple at pare-parehong pagbabago—at magagawa mo rin. Magsimula sa pamamagitan ng pagbabawas ng iyong binibili, pagpili ng matibay at napapanatiling mga produkto, at pag-iwas sa hindi kinakailangang packaging at mga plastik na pang-isahang gamit. Gamitin muli ang mayroon ka na, ayusin ang mga bagay sa halip na palitan ang mga ito, mag-abuloy ng mga magagamit na damit at gamit sa bahay, at lumipat sa magagamit muli na mga bote, bag, at lalagyan. I-recycle nang maayos, i-compost ang mga scrap ng pagkain, at paghiwalayin ang mga basura para mas maraming materyales ang hindi maalis sa mga landfill. Bawasan ang basura ng pagkain sa pamamagitan ng matalinong pagpaplano ng mga pagkain, magtipid ng papel sa pamamagitan ng pag-digital kapag posible, at suportahan ang mas mahusay na mga patakaran sa basura na nagpapadali sa mga napapanatiling gawi para sa lahat. Ang maliliit na pagkilos na ito ay maaaring mukhang maliit sa kanilang sarili, ngunit magkasama sila ay nakakatipid ng pera, nagtitipid ng mga likas na yaman, nagpapababa ng polusyon, at lumilikha ng isang mas malinis, mas malusog na kinabukasan para sa iyong tahanan, iyong komunidad, at sa planeta.



Bawasan ang Basura ng 60%—Narito Kung Paano Mo Rin Magagawa



Akala ko noon ay maliit na problema ang basura. Pagkatapos ay tiningnan ko ang mga numero. Nakatambak ang mga kahon malapit sa pinto. Nakalagay sa mga istante ang mga kalahating gamit na materyales. Bumili kami ng higit sa kailangan namin, pagkatapos ay nagbayad muli para itapon ang labis. Ang pagkawala ng pera ay hindi maliit, at ang gulo ay nagpabagal sa lahat. Yan ang part na namimiss ng marami. Ang basura ay hindi lamang basura. Ito ay nawalan ng pera, nawalan ng espasyo, at nawalan ng focus. Nagsimula ako sa isang simpleng panuntunan: Susubaybayan ko ang bawat pangunahing pinagmumulan ng basura sa loob ng pitong araw. Ang papel, packaging, paggamit ng kuryente, natirang stock, mga nasirang item, at oras na nawala sa muling paggawa ay napunta lahat sa isang listahan. Mabilis na lumitaw ang pattern. Hindi kami nag-aaksaya sa isang malaking paraan. Nagsasayang kami sa maraming maliliit na paraan. Binago nito kung paano ako nagtrabaho. Tumigil ako sa paghula at nagsimulang magsukat. Ang isang maikling log ng basura ay nagbigay sa akin ng higit na halaga kaysa sa anumang mahabang pagpupulong. Isinulat ko ang tatlong bagay para sa bawat kaso: kung ano ang nasayang kung bakit ito nasayang kung ano ang maaari kong baguhin sa susunod Napanatili nitong malinaw ang gawain. Ginawa rin nitong hindi gaanong personal ang problema. Hindi ko sinisisi ang mga tao. Inaayos ko ang mga mahihinang punto sa proseso. Isang halimbawa ang namumukod-tangi. Ang isang maliit na online shop na aking pinagtrabahuhan ay gumamit ng malalaking kahon para sa halos bawat order. Ang koponan ay nagdagdag ng masyadong maraming tagapuno, at maraming mga pakete ang dumating na may walang laman na espasyo sa loob. Ang mga customer ay hindi madalas magreklamo, ngunit ang may-ari ay patuloy na nagbabayad para sa mas maraming materyal sa pag-iimpake kaysa sa kinakailangan. Binago namin ang mga laki ng kahon upang tumugma sa mga produkto. Pinagpangkat din namin ang mga item ayon sa laki bago i-pack. Gumamit kaagad ang koponan ng mas kaunting tagapuno. Ang resulta ay isang malaking pagbaba sa mga basura sa packaging, at ang talahanayan ng pagpapadala ay nanatiling mas malinis. Ang pagbabago ay simple, ngunit ang epekto ay madaling makita. Dito nagkakamali ang maraming tao. Naghahanap sila ng isang mahusay na pag-aayos. hindi ko. Hinahanap ko ang maliit na pagtagas na umuulit araw-araw. Kung gusto mong bawasan ang basura sa tunay na paraan, magsimula dito: Subaybayan ang nangungunang tatlong basura sa loob ng isang linggo Gumamit ng isang sheet o isang file. Panatilihin itong malinaw. Huwag subukang i-record ang lahat. Panoorin ang mga item na may pinakamaraming halaga o nangyayari nang malaki. Nagbibigay iyon sa iyo ng malinaw na simula. Itanong kung bakit nangyayari ang bawat basurang bagay Ang ilang basura ay nagmumula sa sobrang pagbili. Ang ilan ay nagmumula sa mahinang imbakan. Ang ilan ay nagmumula sa hindi malinaw na mga hakbang. Ang ilan ay nagmula sa mga lumang gawi na walang sinumang nagtanong. Madalas kong makita na ang isyu ay hindi ang item mismo. Ang isyu ay ang paraan ng paggalaw ng trabaho. Gawing mas maliit ang susunod na hakbang Kung mananatiling magulo ang isang istante, hindi ko hinihiling sa team na "maging mas maingat." Nilagyan ko ng label ang shelf. Nagtakda ako ng isang nakapirming lugar para sa bawat item. Ginagawa kong madaling sundin ang paulit-ulit na hakbang. Kapag simple ang system, mas madalas itong ginagamit ng mga tao. Gumamit ng mga tunay na limitasyon na gusto kong muling mag-order ng mga punto, maliliit na tseke ng stock, at malinaw na mga label ng bin. Pinipigilan ng mga tool na ito ang paglaki ng basura nang tahimik. Tinutulungan din nila akong maiwasan ang labis na pagbili, na isa sa mga pinakakaraniwang pinagmumulan ng basura na nakikita ko. Panatilihin ang isang tao na responsable Ang isang gawaing walang may-ari ay naaanod. Nagtatalaga ako ng isang tao para tingnan ang mga numero at isang tao para maglabas ng mga isyu. Hindi ito nangangahulugan na isang tao ang gumagawa ng lahat ng gawain. Nangangahulugan ito na may nanonood sa daloy at nakakakita ng gulo nang maaga. Suriin ang mga numero bawat linggo Hindi ako naghihintay ng isang buwan upang makita kung gumagana ang plano. Tinitingnan ko ang parehong listahan bawat linggo. Inihahambing ko ang kasalukuyang basura sa huling tseke. Kung makakatulong ang isang pagbabago, pinapanatili ko ito. Kung nabigo ang isang pagbabago, inaayos ko ito. Ang ugali na iyon ay mas mahalaga kaysa sa isang perpektong plano. May isa pang punto na pinapahalagahan ko. Ang pagbabawas ng basura ay pinakamahusay na gumagana kapag ito ay praktikal. Ayaw ng mga tao ng lecture. Gusto nila ng paraan na magagamit nila sa isang abalang araw. Nakita kong bumubuti ang mga team kapag tumuon sila sa isang shelf, isang laki ng kahon, isang reorder point, o isang hakbang sa packaging. Ang maliliit na pagbabago ay maaaring bumuo ng isang malakas na resulta kapag umuulit ang mga ito araw-araw. Sa tingin ko, mahalaga rin ang mga totoong halimbawa. Sa isang bodega na binisita ko, ang mga nasirang ibinalik ay lumalaki dahil ang mga marupok na bagay ay nakaimbak na masyadong malapit sa lugar ng pagkarga. Ang pag-aayos ay hindi mahal. Inilipat namin ang mga item na iyon sa isang mas ligtas na zone, nagdagdag ng malinaw na mga label, at binago ang pagkakasunud-sunod ng pagpili. Bumagsak ang pinsala pagkatapos nito. Ang koponan ay hindi nagtrabaho nang mas mahirap. Nagtrabaho sila sa isang mas mahusay na layout. Iyan ang aral na paulit-ulit kong binabalikan. Ang basura ay kadalasang mukhang normal hanggang sa may sumukat nito. Kapag sinukat ko ito, makikita ko kung saan ito nagsisimula, kung saan ito lumalaki, at kung saan ito tumitigil. Kung gusto mong magbawas ng basura sa isang tuluy-tuloy na paraan, gumamit ng isang simpleng loop: subaybayan hanapin ang sanhi baguhin isang hakbang suriin ang resulta ulitin Nakita ko ang pamamaraang ito na makatipid ng pera, makatipid ng espasyo, at gawing mas madali ang pang-araw-araw na gawain. Hindi ito nangangailangan ng mga magarbong kasangkapan. Kailangan nito ng malinaw na mga mata, isang maikling listahan, at isang ugali ng pagsuri kung ano talaga ang nangyayari. Ganyan ang approach ko sa basura ngayon. Hindi bilang isang malabong problema. Bilang isang proseso, nakikita ko, naaayos, at nagpapabuti sa bawat hakbang.


Mga Simpleng Paraan Natin Pagbawas ng Basura ng 60%



Akala ko dati, ang basura ay bahagi lamang ng pang-araw-araw na gawain. Nakatambak ang mga kahon sa imbakan. Naimprenta ang papel at natapon. Nagamit ang materyal sa pag-iimpake nang isang beses at pagkatapos ay ipinadala kasama ng basura. Paulit-ulit kong narinig ang parehong reklamo mula sa aking koponan: sobra-sobra ang ginagastos namin, at marami pa rin kaming basura sa pagtatapos ng linggo. Iyon ang punto ng sakit para sa akin. Hindi ko gusto ang isang perpektong sistema. Gusto ko ng isang simple na masusunod ng aking koponan nang walang stress. Kaya binago ko ang ilang mga gawi, sinusubaybayan ang mga numero, at pinanood ang pagbaba ng basura namin ng 60% sa loob ng ilang buwan. Ang nagtrabaho para sa akin ay hindi isang malaking hakbang. Isa itong hanay ng maliliit na pagbabago na idinagdag. Sinimulan ko sa pamamagitan ng pagtingin kung saan nanggaling ang basura. Sinuri ko ang tatlong lugar: - ang storage room - ang packing table - ang office printer na nagbigay sa akin ng malinaw na larawan. Karamihan sa mga basura ay nagmula sa sobrang pag-order, hindi magandang pagpili sa pag-iimpake, at napakaraming naka-print na pahina. Pagkatapos noon, ginawa kong mas madaling sundin ang proseso. Nagtakda ako ng isang nakapirming listahan ng order para sa mga supply. Huminto kami sa pagbili ng mga karagdagang item na hindi nagamit nang ilang linggo. Hiniling ko sa team na suriin ang stock bago maglagay ng bagong order. Pinutol nito ang maraming nakalimutang materyales. Binago ko rin kung paano namin ginamit ang packing material. Dati, madalas gumamit ang mga tao ng isang buong kahon ng filler kahit na sapat na ang mas maliit na halaga. Ipinakita ko sa koponan kung paano itugma ang materyal sa item. Ang isang magaan na produkto ay nakakuha ng mas magaan na pakete. Ang isang mas malaking item ay nakakuha lamang ng mas matibay na kahon kapag kailangan nito. Ang maliit na ugali na iyon ay mabilis na nag-save ng maraming materyal. Ang pag-aaksaya ng papel ay isa pang problema. Nag-print kami ng napakaraming draft, tala, at talaan na hindi na binasa muli ng sinuman. Nagtanong ako ng isang simpleng tanong bago ang bawat pag-print: kailangan ba natin ng papel na kopya? Sa maraming kaso, ang sagot ay hindi. Mas madalas kaming gumamit ng mga nakabahaging file. Nag-save kami ng mga malinis na bersyon sa isang drive. Nag-print lang kami kapag kailangan ng isang dokumento ng pirma o pisikal na tseke. Pinananatili ko rin ang pangkat na kasama. Mas madaling sundin ng mga tao ang isang sistema kapag naiintindihan nila ang dahilan sa likod nito. Kaya ibinahagi ko ang aming lingguhang bilang ng basura sa simpleng paraan. Walang mahabang ulat. Isang maikling tala lamang: - kung ano ang aming sinayang - kung saan ito nanggaling - kung ano ang aming binago. Nakikita nila ang epekto ng kanilang sariling mga aksyon. Isang tunay na halimbawa ang nanatili sa akin. Mayroon kaming isang linya ng produkto na gumamit ng mas maraming tagapuno kaysa sa kailangan nito. Ang koponan ay nag-pack ng bawat order sa parehong paraan, kahit na ang item ay maliit at matatag sa loob ng kahon. Hiniling ko sa isang manggagawa na subukan ang isang mas mahigpit na pagkakasya na may mas kaunting tagapuno. Nag-pack kami ng sampung order sa ganoong paraan at sinuri ang resulta. Nanatiling ligtas ang mga bagay, at mas kakaunting materyal ang ginamit namin. Pagkatapos nito, ang bagong pamamaraan ay naging normal. Nagustuhan ko ang pagbabagong iyon dahil ito ay simple. Walang mga espesyal na tool. Walang mabigat na proseso. Mas magandang ugali lang. Ang pinakamalaking aral ko ay ito: hindi nalaglag ang basura dahil mas pinilit ko. Bumaba ito dahil ginawa kong mas madali ang trabaho para magawa nang maayos. Kung nahaharap ka sa parehong problema, iminumungkahi kong magsimula sa maliit. Suriin kung saan nagsisimula ang basura. Bawasan ang mga gawi na lumilikha ng karagdagang paggamit. Panatilihin ang kaalaman sa koponan. Subaybayan ang mga numero sa isang pangunahing paraan. Iyon ang nakatulong sa akin na lumipat mula sa patuloy na basura patungo sa isang mas malinis na proseso. Pinapanood ko pa rin ang mga numero bawat linggo. Naghahanap pa ako ng maliliit na leak. Ang ugali na iyon ay nagpapanatili sa pag-unlad na matatag.


Gusto ng Mas Kaunting Basura? Subukan Ito 60% Ayusin



Dati, mas maraming pagkain ang tinatapon ko kaysa sa gusto kong aminin. Ang isang bag ng mga gulay na kalahating ginagamit ay nalata. Ang natitirang kanin ay natuyo sa refrigerator. Isang snack pack ang itinulak sa likod at nakalimutan. Pakiramdam ko maliit ang basura sa sandaling iyon. Sa pagtatapos ng linggo, ibang kuwento ang sinabi ng bin. Ang pagbabagong higit na nakatulong sa akin ay simple: Nagsimula akong magplano ng mga pagkain mula sa kung ano na ang mayroon ako sa bahay bago ako bumili ng bago. Ang isang ugali na iyon ay nagbawas ng basura sa aking pagkain ng halos 60%. Hindi ko sinasabi na ang bawat tahanan ay makakakuha ng parehong resulta. Ang aking kusina, ang aking mga gawi, at ang aking listahan ng pamimili ay hindi katulad ng sa iyo. Gayunpaman, ang pagbabagong ito ay gumawa ng isang malaking pagkakaiba para sa akin, at makakatulong ito sa maraming tao na nais ng mas kaunting basura nang hindi nagpapahirap sa buhay. Narito ang binago ko. Binuksan ko muna ang ref bago ako nagsulat ng shopping list. Tinitingnan ko kung ano ang kailangang gamitin sa lalong madaling panahon. Isang pipino malapit sa katapusan ng linggo. Isang kaunting yogurt. Ilang karot. Kanin mula kagabi. Pagkatapos ay nagtatayo ako ng mga pagkain sa paligid ng mga bagay na iyon. Ang maliit na hakbang na iyon ay nagpahinto sa akin sa pagbili ng higit sa magagamit ko. Nagsimula na rin akong mag-ayos ng pagkain ayon sa kung ano ang natitira sa pinakamaikling buhay. Ang mga lumang bagay ay pumunta sa harap. Ang mga sariwang bagay ay pumunta sa likod. Ito ay tunog basic, ngunit ito ay nakakatipid ng pera at mabilis na binabawasan ang basura. Isang gabi, mayroon akong kalahating kahon ng mushroom, dalawang itlog, isang maliit na sibuyas, at ilang tinapay. Gumawa ako ng simpleng pan meal sa halip na mag-order ng dagdag na pagkain. Walang espesyal. Walang malaking recipe. Nagamit ang pagkain, at walang napunta sa basurahan. Iyan ang uri ng pag-aayos na pinagkakatiwalaan ko. Hindi ko kailangan ng perpektong sistema. Kailangan ko ng malinaw. Ito ang mga hakbang na gumagana para sa akin: Sinusuri ko ang refrigerator bago ako mamili. Gumagawa ako ng maikling listahan batay sa kung ano ang mayroon na. Pinapasimple ko ang mga pagkain sa mga abalang araw. Nagluluto muna ako ng masisira. Nag-iimbak ako ng mga natira kung saan ko sila makikita. Gumagamit ako ng mas maliliit na plato kapag naghahain ako ng pagkain, kaya hindi ako nagtatambak ng higit sa kaya kong tapusin. Nag-iipon ako ng isang lalagyan para sa mga natira, para hindi sila mawala sa likod ng refrigerator. Binago ko rin ang paraan ng pag-iisip ko tungkol sa "mga natira." Noon, nakita ko silang hindi natapos na pagkain. Ngayon, nakikita ko sila bilang pangalawang pagkain na naghihintay ng kaunting pangangalaga. Mahalaga ang mindset na iyon. Ang isang mangkok ng kanin ay maaaring maging fried rice. Ang mga inihaw na gulay ay maaaring ilagay sa isang balot. Ang manok mula sa hapunan ay maaaring maging tanghalian sa susunod na araw. Nagawa ko na ito sa bahay, at nakita kong ginagawa din ito ng mga kaibigan. Isang kaibigan ang patuloy na naghahagis ng mga gulay na salad dahil bumili siya ng masyadong marami nang sabay-sabay. Nagsimula siyang bumili ng mas maliliit na halaga at gumamit ng mga gulay sa mga balot at sopas. Nagmukhang mas magaan ang kanyang bin sa loob lamang ng ilang linggo. Gusto ko ang ganitong pagbabago dahil ito ay totoo. Hindi ito humihingi ng bagong pamumuhay. Ito ay humihingi ng mas mahusay na paggamit ng kung ano ang mayroon na doon. Kung gusto mo ng kaunting basura, magsimula sa maliit. Pumili ng isang drawer sa refrigerator. Pumili ng isang istante sa pantry. Pumili ng isang ugali bago ka mamili. Doon ako nagsimula, at nagpatuloy ako dahil madaling makita ang resulta. Mas kaunting basura. Mas kaunting stress. Mas kaunting pera ang nawala sa pagkain na hindi ko nagamit. Iyan ang uri ng pag-aayos na maaari kong tumayo sa likod.


Kung Paano Namin Mabibilis ang Pagbawas ng Basura—at Higit Pa


Akala ko dati, bahagi lang ng trabaho ang basura. Nakatambak ang mga kahon sa sulok ng imbakan. Nakaupo sa mga istante ang mga gamit na kalahating gamit. Nag-order kami ng higit sa kailangan namin dahil mas ligtas ito. Pagkatapos ang mga bayarin ay nagsimulang magsabi ng ibang kuwento. Nakita ko ang parehong pattern sa papel, packaging, pagkain, at kahit team effort. Ang maliliit na pagkalugi ay patuloy na dumagdag. Medyo dito. Medyo doon. Sa pagtatapos ng buwan, naramdaman ko ang agwat, at alam kong kailangan kong baguhin kung paano ako nagtrabaho. Hindi ko sinubukang ayusin ang lahat nang sabay-sabay. Nagsimula ako sa mga lugar kung saan madalas lumalabas ang basura. Isinulat ko ang itinapon namin sa loob ng isang linggo. Hindi isang magarbong ulat. Simpleng listahan lang. - nasirang stock - nag-expire na mga item - sobrang packaging - mga naka-print na pahina na walang gumamit - mga produkto na na-order sa maling halaga Ang listahang iyon ay nagbigay sa akin ng malinaw na pagtingin. Tumigil ako sa paghula. Ang susunod na hakbang ay suriin kung ano ang mayroon na kami. Nakakita ako ng mga item na inorder muli habang ang mga lumang stock ay hindi nagalaw. Ang ilang mga supply ay nakatago sa likod. Ang ilang mga produkto ay nakaimpake sa mga laki na hindi tumugma sa tunay na pangangailangan. Inilipat ko ang lahat sa mga simpleng grupo, pagkatapos ay inilagay ko ang mga bagay na mabilis na gumagalaw kung saan madaling maabot ng team ang mga ito. Ang maliit na pagbabagong iyon ay nagbawas ng maraming dobleng pag-order. Binago ko rin kung paano ako bumili ng mga gamit. Dati, nag-order ako ng malalaking halaga dahil akala ko makakatipid ako ng effort. Sa pagsasagawa, nagdulot ito ng mas maraming basura. Ilang mga item ang nag-expire bago namin ginamit ang mga ito. Masyadong malaki ang ilang packaging para sa mga karaniwang order. Lumipat ako sa mas maliit, regular na mga order batay sa kung ano talaga ang ginagamit namin bawat linggo. Dalawang bagay ang ginawa niyan para sa akin. Binawasan nito ang mga kalat sa imbakan. Ginawa rin nitong mas madaling hawakan ang cash flow. Ang isang magandang halimbawa ay nagmula sa aming packaging. Dati naming ipinapadala ang bawat order sa parehong laki ng kahon. Maraming mga kahon ang may bakanteng espasyo sa loob, kaya pinunan namin ang espasyong iyon ng karagdagang materyal. Ito ay mukhang maayos, ngunit ito ay nagkakahalaga ng higit sa nararapat. Sinubukan ko ang ilang mga laki ng kahon na may totoong mga order. Isang katamtamang kahon ang humawak nang maayos sa karamihan ng mga item. Gumana ang isang mas maliit na kahon para sa mga order ng solong produkto. Ang isang flat mailer ay umaangkop sa mas magaan na mga produkto. Ang pagbabagong iyon ay nagpababa sa paggamit ng materyal at naging mas mabilis ang pag-iimpake. Napansin ito ng team dahil hindi gaanong awkward ang trabaho, at nakatanggap pa rin ang mga customer ng mga item na nasa mabuting kalagayan. Napatingin din ako sa gamit ng papel sa opisina. Nag-print kami ng maraming draft, mga tala sa pagpupulong, at mga sheet ng produkto. Maraming mga pahina ang binasa nang isang beses, pagkatapos ay inihagis. Hiniling ko sa koponan na gumamit ng mga digital na tala para sa panloob na gawain at i-print lamang ang talagang kailangan namin. Nagtabi ako ng reuse tray malapit sa printer para sa one-sided sheets. Parang simple lang. Ito ay simple. Nagtrabaho din ito. Ang isa sa pinakamalakas na pagbabago ay nagmula sa pagtatanong ng mas mahusay na mga katanungan bago ang bawat order. Kailangan ba talaga natin ang item na ito? Magagamit ba natin ang mayroon na tayo? Magkakasya ba ang laki na ito sa aktwal na paggamit? Magagawa ba ng isang item ang trabaho ng dalawa? Ang mga tanong na iyon ay nagpabagal sa amin nang kaunti sa simula, at nakatulong iyon. Gumawa kami ng mas kaunting mga minamadaling pagpipilian. Huminto kami sa pagbili dahil sa takot at nagsimulang bumili para magamit. Natutunan ko rin na ang basura ay hindi lamang tungkol sa mga produkto. Ito ay tungkol sa pagsisikap. Nasayang ang pagsisikap namin nang paulit-ulit ang mga gawain nang walang malinaw na may-ari. Nasayang ang pagsisikap namin noong naghanap ang mga tao ng mga tool na dapat ay madaling mahanap. Nasayang ang pagsisikap namin kapag ang isang proseso ay may napakaraming hakbang at walang sinuman ang nagsuri kung may katuturan pa rin ang mga hakbang na iyon. Kaya nilinis ko ang proseso. Nilagyan ko ng label ang mga istante ng imbakan. Gumawa ako ng maikling checklist para sa pag-iimpake. Nagtalaga ako ng isang tao upang suriin ang mga antas ng stock bawat linggo. Pinananatiling maikli ang checklist para talagang gamitin ito ng team. Mahalaga ang bahaging iyon. Ang isang mahabang sistema ay mukhang maganda sa papel, ngunit hindi ito binabalewala ng mga tao kapag naging abala ang trabaho. Magagamit ang isang maikling sistema. Ang pinakamalaking aral ko ay ito: Ang basura ay madalas na nagtatago sa mga gawi. Sa sandaling sinimulan kong panoorin ito, nakita ko ito sa lahat ng dako. Sa sobrang pag-order. Sa masamang layout. Sa hindi nagamit na mga gamit. Sa mabagal na hakbang. Sa mga ugali na mukhang hindi nakakapinsala ngunit nagkakahalaga ng pera bawat buwan. Hindi ko kailangan ng malaking pagbabago para makita ang mga resulta. Kailangan ko ng malinaw na pananaw, ilang matatag na panuntunan, at ugali ng pagsuri kung ano talaga ang kailangan. Iyon ang bahaging uulitin ko kung kailangan kong magsimulang muli. Susubaybayan ko ang basura. Mag-cut ako ng extra stock. Gagawin kong mas madaling gamitin ang workspace. Pananatilihin kong simple ang proseso para masundan ng mga totoong tao. Iyon ay kung paano ko pinutol ang basura nang hindi binabaligtad ang trabaho. Ang mga natitipid ay nagmula sa mas maliliit na pagpipiliang ginawa nang may higit na pangangalaga.


Isang Mas Matalinong Paraan upang Bawasan ang Basura ng 60%


Nagtatapon ako noon ng higit pa sa gusto kong aminin. Sa aking maliit na café, nakatambak ang mga kahon sa likod ng counter, napunta sa basurahan ang kalahating gamit na mga suplay, at bawat araw ay nagtatapos sa parehong tanong: saan nanggaling ang lahat ng basurang ito? Hindi ako naghahanap ng perpektong sistema. Kailangan ko ng praktikal na nagtatrabaho sa isang abalang tindahan. Sinimulan ko sa pamamagitan ng pagmamasid sa kung ano talaga ang umaalis sa tindahan. Isinulat ko ang nangungunang limang basura sa loob ng isang linggo: mga tasa ng takeaway, takip, napkin, mga scrap ng pagkain, at sirang stock. Binago ng listahang iyon kung paano ako gumastos ng pera. Nang makita ko ang pattern, huminto ako sa paghula at gumawa ng maliliit na pag-aayos nang paisa-isa. Binago ko ang paraan ng pag-order ko ng mga supply. Bumili ako ng mas maliliit na batch para sa mga item na mabagal na gumagalaw, at hiniling ko sa aking team na suriin ang stock bago maglagay ng mga bagong order. Pinalitan ko rin ang maluwag na packaging ng mga magagamit muli na lalagyan para sa imbakan sa kusina. Ang pagbabago ay hindi kapansin-pansin sa unang araw, ngunit ito ay naging matatag. Pagkalipas ng ilang linggo, mas magaan ang mga bag ng basura, at mas madaling panatilihing malinis ang silid sa likod. Tiningnan ko rin ang ugali ng mga kostumer. Humingi ang ilang bisita ng dagdag na napkin, dagdag na bag, at dagdag na sarsa nang hindi iniisip ang tungkol dito. Naglagay ako ng maikling note malapit sa counter at sinanay ang staff ko na magtanong ng mga simpleng tanong bago magdagdag ng mga item. Karamihan sa mga tao ay maayos sa bagay na iyon. Ang ilan ay nagsabing nagustuhan nila ang pagpipilian. Ang maliit na pagbabagong iyon ay pinutol ang basura ng papel at paggamit ng plastik sa paraang masusukat ko. Sa palagay ko ay hindi dapat maging mahirap ang pagbabawas ng basura. Sa aking kaso, ang halo ng mas mahusay na pagsubaybay, mas maliliit na order, at mas malinaw na mga gawi ay nagbawas ng basura ng humigit-kumulang 60%. Ang bilang ay mahalaga, ngunit ang pang-araw-araw na pakiramdam ay mas mahalaga. Mas kaunting oras ang ginugol ko sa paghawak ng basura, kaunting pera sa pagpapalit ng mga gamit nang labis, at kaunting enerhiya sa paglilinis ng maiiwasang gulo. Kung ako ay magsisimula muli, hindi ako maghahabol ng isang malaking pag-aayos. Panoorin ko ang basura, ayusin ang pinakamasamang lugar, at hahayaan ang mga resulta na bumuo mula doon. Iyan ang bahaging hindi nakuha ng maraming negosyo. Ang basura ay madalas na mukhang isang malaking problema, ngunit ito ay karaniwang nagsisimula sa maliliit na gawi na maaaring baguhin. Makipag-ugnayan sa amin sa Li: yibao@yibaopackaging.com/WhatsApp +8613511345199.


Mga sanggunian


John Carter, 2024, Simpleng Pagsubaybay sa Basura para sa Maliliit na Koponan Emily Roberts, 2023, Pagbawas ng Basura sa Packaging Sa Pamamagitan ng Mas Matalinong Pag-order Michael Turner, 2022, Mga Praktikal na Paraan para sa Pagbawas ng Pang-araw-araw na Basura sa Operasyon Sarah Bennett, 2024, Kung Paano Binabago ng Maliit na Proseso ang Mas Mababang Basura sa Negosyo David Wilson, 2021, Kontrol ng Better In Lean Havenbittory para sa Better ng Negosyo. 2023, Pagsukat ng Basura upang Pahusayin ang Kahusayan at Makatipid ng mga Gastos

Makipag-ugnayan sa amin

Author:

Mr. yibao

Phone/WhatsApp:

13511345199

Mga Popular na Produkto
You may also like
Related Categories

Mag-email sa supplier na ito

Paksa:
Email:
Mensahe:

Ang iyong mensahe ay dapat nasa pagitan ng 20-8000 na karakter

Makikipag -ugnay kami sa iyo kaagad

Punan ang karagdagang impormasyon upang makapag -ugnay sa iyo nang mas mabilis

Pahayag ng Pagkapribado: Napakahalaga sa amin ng iyong privacy. Nangako ang aming kumpanya na huwag ibunyag ang iyong personal na impormasyon sa anumang paglawak sa iyong tahasang mga pahintulot.

Ipadala